Phorusrhacos



betekenis: "Lompendrager"
dieet: carnivoor
grootte: maximaal 3 meter hoog
gewicht: 150 kilo
tijd: Oligoceen tot en met Pleistoceen
locatie: Noord -en Zuid-Amerika



Deze enorme vleesetende loopvogel wordt met recht "Terror Bird" genoemd.
Phorusrhacos was voor 26 miljoen jaar lang het dominante roofdier in Zuid-Amerika. Deze "Terror Bird" oftewel "Schrikvogel" kon 2,5 tot 3 meter hoog worden, zijn kop met haaksnavel was zo groot als een paardehoofd. Met een lichtgebouwd lijf, holle beenderen en lange renpoten was Phorusrhacos wellicht het snelste dier van zijn tijd, en weinig potentiële prooien zouden kunnen ontsnappen aan de Terror Bird. Niet voor niets hebben de lokale zoogdieren, de grondluiaards en reuzengordeldieren, zware pantsers en klauwen moeten ontwikkelen om een aanval van deze vogels af te weren.
Er hebben verschillende Phorusrhacii geleefd, bijvoorbeeld Phorusrhacos inflatus, de tijdens het Mioceen leefde. De grootste soort was Phorusrhacos longissimus uit het Pleistoceen, van dit dier is een schedel bekend van een halve meter lang. In Noord-Amerika leefde ook nog Titanis walleri, hoewel dit misschien dezelfde is als Phorusrhacos longissimus.
Ookal lijken ze er op, deze hele familie is niet erg nauw verwant met de vogels die tijdens het Eoceen de wouden onveilig maakten. De voorouder van de Terror Birds, een kleine vogel genaamd Aenigmavis, is gevonden in de Messelschaliën. Deze was zo groot als een kip, en zal voor een reuzenvogel als Gastornis de benen genomen hebben. Pas veel later, toen Gastornis en Diatryma waren verdwenen groeiden de Schrikvogels uit tot enorme vleeseters. Alleen in Zuid-Amerika trouwens, in de andere delen van de wereld waren de plaatsen van toproofdieren al ingenomen door zoogdieren. Toen Noord -en Zuid-Amerika weer met elkaar verbonden werden trokken de Schrikvogels naar het noorden. Hier verloren ze waarschijnlijk hun plaats als toproofdier, want Noord-Amerika was het domein van de sabeltandkatten. Deze katten trokken ook naar Zuid-Amerika, waar ze op de prooien van Phorusrhacos gingen jagen. De Schrikvogels leefden voort als aaseters, waar ze trouwens ook zeer goed in waren, ze stierven pas uit net voor de eerste mensen verschenen.