Eobasileus



betekenis "Gehoornde Koning van de Dageraad"
dieet: herbivoor
grootte: 3 meter lang, 1,5 meter hoog bij de heup
gewicht: ongeveer 3 ton
tijd: laat Eoceen
locatie: Noord-Amerika



Met drie paar hoorns en twee slagtanden is Eobasileus weer zo'n bizar neushoornachtig dier.
Naast Brontotherium en Arsiniotherium is Eobasileus de derde in het rijtje van vreemde prehistorische dikhuiden. De zes hoorns op de kop waren tijdens het leven waarschijnlijk bedekt met huid en hoorn, en diende wellicht bij paringsrituelen. De slagtanden diende voor het verzamelen van voedsel.
Eobasileus vervulde de rol van neushoorn of nijlpaard tijdens het laat Eoceen, en was het grootste landdier van zijn tijd. Zijn lijf was zwaargebouwd, met zware botten, grove poten en brede voeten. De hersenen waren klein, maar datzelfde gold voor de roofdieren van die tijd, dus dat zal niet zo'n probleem zijn geweest. De verwantschappen van dit dier zijn nog tamelijk vaag, Eobasileus behoort tot de familie Uinatheriidae, die als enige familie behoord tot de orde Dinocerata. Zou je een hedendaags dier zoeken dat nog het meest aan verwant is aan de Uinatheriden dan zouden dat paarden, neushoorns of walvissen zijn, maar het beste is om Eobasileus gewoon te beschrijven als een primitief hoefdier. De Uinatheren stierven uit in het Oligoceen, waarna hun plaats werd ingenomen door achtereenvolgens Brontotheren en neushoorns.

©J.Kielen