Barbourofelis



dieet: carnivoor
grootte: 3,5 meter lang
gewicht: ongeveer 400 kilo
tijd: Mioceen
locatie: Azië



Ook al lijkt hij er op, Barbourofelis is geen sabeltandkat.
In werkelijkheid was hij een Nimravide, een familie die verwant is met de katten. Omdat de Nimraviden in de zelfde omstandigheden leefden als de katten hebben ze zo ongeveer het zelfde uiterlijk aangenomen en bij Barbourofelis zijn zelfs de sabeltanden aanwezig die zo kenmerken voor zijn katachtige verwanten zijn. Er waren ook enkele verschillen, de vorm van zijn skelet doet meer aan een veelvraat denken dan aan een kat. Barbourofelis was een roofdier ter groote van een leeuw, maar had hersens ter groote van die van een lynx. Vergeleken met de Sabeltandkatten was hij niet erg intelligent, wat volgens de algemene theorie ook de reden is dat hij uitstierf en de katten overleefden.
Naar men denkt voede Barbourofelis zich voornamelijk met de kortpotige neushoorn Teleoceras.

©J.Kielen


©J.Kielen
Veel roofdieren die sabeltanden hebben ontwikkeld ontwikkelden er in de onderkaak ook apofyses (Botuitsteeksels) bij, om de lange tanden te beschermen. Vreemd genoeg hebben de katten, die nou net het meest om hun sabeltanden bekend staan ze niet ontwikkeld. Alleen bij wat vroege soorten zoals Eusmilus en Hoplophoneus zijn er korte apofyses aanwezig. De andere sabeltanden, zoals Barbourofelis dus en ook het buideldier Thylacosmilus hebben lange apofyses ontwikkeld om de sabeltanden tegen harde stoten te beschermen.